Vargatil Falyache Atmakathan Nibandh: वर्गातील फळ्याचे आत्मकथन निबंध

Vargatil Falyache Atmakathan Nibandh: हॅलो मुलांनो! मी बोलतोय… हो, मीच तुझ्या वर्गातील तो काळा फळा! मी वर्गातील फळा आहे. रोज सकाळी पहिल्यांदा मीच तुम्हाला भेटतो. माझ्यावर शिक्षक लिहितात, तुम्ही वाचता, कधी हसता, कधी डोकं खाजवता. आज मी माझी गोष्ट सांगतो. ऐकशील ना?

मी जन्मला तेव्हा खूप चमकदार होतो. कारखान्यात नवीन-नवीन काळा रंग, चांगली सपाट पृष्ठभाग. मला शाळेत आणलं तेव्हा मी खूप उत्साही होतो. “आता मी ज्ञान देणार!” असं वाटलं. पहिल्या दिवशी शिक्षकांनी माझ्यावर ‘स्वागत आहे’ लिहिलं. सगळ्या मुलांनी टाळ्या वाजवल्या. मी खूप आनंदी झालो. मला वाटलं, हे माझं आयुष्य छान असेल!

Mi Mukhyamantri Zalo tar Nibandh in Marathi: मी मुख्यमंत्री झालो तर निबंध मराठी

रोज सकाळी शिक्षक येतात. गणित शिकवतात, मराठीचे शब्द लिहितात, विज्ञानाचे चित्र काढतात. मी सगळं ऐकतो, सगळं पाहतो. कधी मुलं चुका करतात, मी त्यांना सांगतो – “चूक आहे, पुन्हा लिहा!” पण मी कधी रागावत नाही. कारण मी फळा आहे, माझं काम आहे ज्ञान दाखवणं. एकदा राहुलने गणितात चुकीचं उत्तर लिहिलं. शिक्षक म्हणाले, “राहुल, हे बरोबर नाही.” राहुलने डोकं खाजवलं. मी विचार केला, “अरे बाळा, चुकून शिकतोस ना!” नंतर तो पुन्हा लिहितो आणि बरोबर येतो. मी खूप खूश होतो.

शाळेत छोटे-छोटे प्रसंग घडतात. एकदा परीक्षेच्या आधी मुलं माझ्यावर सूत्रं लिहून ठेवतात. मी त्यांना मदत करतो. संध्याकाळी क्लीनर येऊन मला पुसतो. कधी खडूचा धूर येतो, कधी पाणी सांडतं. मी थोडासा घाणेरडा होतो, पण पुन्हा स्वच्छ होतो. आजी-आजोबांसारखा मी शांत राहतो. मुलं माझ्यावर चित्र काढतात – हृदय, फुलं, नावं. मी ते सगळं सहन करतो. कारण ते प्रेम आहे.

एकदा माझ्या मित्राने (म्हणजे दुसऱ्या फळ्याने) सांगितलं, “आता स्मार्ट बोर्ड आलेत, आम्हाला टाकलं जातंय.” मी म्हणालो, “काही हरकत नाही. मी तरीही इथे आहे. मुलांना शिकवतोय.” मला अभिमान वाटतो की मी अजूनही उपयोगी आहे. डिजिटल बोर्ड येऊ शकतात, पण माझ्यासारखा खडूचा स्पर्श, माझ्यावर लिहिलेल्या चुका सुधारण्याचा आनंद – तो वेगळाच आहे.

Mi Pakshi Zalo Tar Nibandh Marathi: मी पक्षी झालो तर मराठी निबंध

मी वर्गातील फळा आहे. मी रोज नवीन गोष्टी शिकवतो. अपयशाने खचू नका, जिद्दी व्हा, अभ्यास करा – हे सगळं मी सांगतो. मी फक्त काळा बोर्ड नाही, मी तुमच्या यशाचा साक्षीदार आहे. तुम्ही मला पुसता, नवीन लिहिता, पण माझ्यात तुमच्या आठवणी राहतात.

मित्रांनो, मी वर्गातील फळ्याचे आत्मकथन सांगितलं. आता तुम्ही काय कराल? शाळेत याल तेव्हा मला नीट पाहा. माझ्यावर नीट लिहा, काळजी घ्या. कारण मी तुम्हाला शिकवतो, तुम्ही मला जिवंत ठेवता. अभ्यास करा, चांगले गुण मिळवा. मी नेहमी तुमच्यासोबत आहे!