Surya Mavalala Nahi tar Nibandh: कल्पना करा, सूर्य मावळला नाही तर काय होईल? सकाळी उगवलेला सूर्य संध्याकाळी मावळलाच नाही. दिवस कधीच संपत नाही. रात्र येतच नाही. हे विचार मनात आले की मजा येते ना? मी लहान असताना, शाळेत जायचो तेव्हा, असा निबंध लिहायचा असता तर मी खूप उत्साहाने लिहिला असता. हा निबंध मराठी भाषेत आहे, आणि तो “सूर्य मावळला नाही तर निबंध मराठी” या कल्पनेवर आधारित आहे. चला, या कल्पनेच्या जगात जाऊया. हे जग कसे असेल? आमच्या रोजच्या आयुष्यात काय बदल होईल? मी माझ्या बालपणाच्या आठवणी आणि छोट्या प्रसंगांमधून सांगतो.
मला आठवतं, मी इयत्ता चौथीत असताना, आमच्या घराच्या छतावर बसून सूर्य मावळताना पाहायचो. आजी सांगायची, “बाळा, सूर्य मावळतो तेव्हा नवीन दिवसाची तयारी करतो.” पण कल्पना करा, सूर्य मावळला नाही तर? छतावर बसून मी आणि माझे मित्र खेळतच राहिलो असतो. रात्र येत नाही, म्हणजे खेळ कधीच संपत नाही. आम्ही क्रिकेट खेळायचो, बॉल हरवला तरी सूर्याच्या उजेडात शोधायचो. एकदा, मी आणि माझा मित्र रोहन शाळेनंतर पार्कमध्ये गेलो होतो. सूर्य मावळायला सुरुवात झाली होती, पण आम्ही म्हणालो, “अजून थोडा वेळ खेळू.” जर सूर्य मावळला नाही तर, आम्ही रात्रीपर्यंत खेळलो असतो. आईची ओरड ऐकायला मिळाली नसती, “अंधार झाला, घरी ये!” हे विचार करताना मन भरून येतं. बालपणातील त्या छोट्या सुखात किती मजा होती. सूर्याच्या उजेडाने आमचे खेळ कधीच थांबले नसते.
आता विचार करा, घरातील प्रसंग कसे असतील. आजोबा सकाळी उठून चहा घेतात आणि वर्तमानपत्र वाचतात. दुपारपर्यंत ते बसलेले असतात. पण सूर्य मावळला नाही तर? आजोबा म्हणतील, “अजून दिवस आहे, चला बागेत फिरू.” मी आणि आजोबा बागेत जाऊन फुले तोडू, झाडांना पाणी देऊ. एकदा, आजोबांनी मला त्यांच्या लहानपणाचा किस्सा सांगितला. ते म्हणाले, “मी लहान असताना, सूर्य मावळायच्या आधी घरी यायचो, नाहीतर आई रागावायची.” पण या कल्पनेत, सूर्य मावळतच नाही, म्हणजे आजोबा त्यांचे किस्से रात्रीपर्यंत सांगत राहिले असते. आम्ही सगळे कुटुंब एकत्र बसलो असतो. आई स्वयंपाक करत असते, बाबा कामावरून आलेले असतात. रात्र येत नाही, म्हणजे आम्ही सगळे एकत्र जेवण करू, गप्पा मारू. हे सगळं किती छान वाटतं ना? घरातील छोट्या छोट्या प्रसंगातून किती आनंद मिळतो. सूर्याच्या उजेडाने आमचे कुटुंब कधीच थकले नसते. “सूर्य मावळला नाही तर निबंध मराठी” लिहिताना हे सगळं मनाला भिडतं.
शाळेत काय होईल? कल्पना करा, शाळेचा दिवस संपतच नाही. मी इयत्ता सातवीत असताना, आमच्या वर्गात एक स्पर्धा होती. आम्ही रेखाचित्र काढायचो, सूर्याच्या चित्रात रंग भरायचो. शिक्षक म्हणायचे, “सूर्य हा उजेडाचा स्रोत आहे.” पण सूर्य मावळला नाही तर? शाळा कधीच सुटली नसती. आम्ही मित्र-मैत्रिणींसोबत अभ्यास करत राहिलो असतो. एकदा, मी आणि माझी मैत्रीण प्रिया शाळेच्या मैदानावर बसून गप्पा मारत होतो. सूर्य मावळायला लागला होता, पण आम्ही म्हणालो, “अजून थोडा वेळ.” जर सूर्य मावळला नाही तर, आम्ही तासन्तास बोललो असतो. प्रियाने मला तिच्या घरातील किस्सा सांगितला, की तिची आजी रात्रीच्या वेळी गोष्टी सांगते. पण या जगात, रात्रच नाही, म्हणजे गोष्टी कधीच संपल्या नसत्या. शाळेतील छोट्या प्रसंगातून किती शिकता येतं. सूर्याच्या उजेडाने आमचे अभ्यास आणि खेळ दोन्ही चालू राहिले असते. हे विचार करताना उत्साह येतो.
आणखी एक मुद्दा, निसर्गातील बदल. सूर्य मावळला नाही तर, फुले कधीच बंद होत नाहीत. पक्षी कधीच घरट्यात परतत नाहीत. मी लहान असताना, गावी गेलो होतो. तिथे सकाळी सूर्य उगवतो आणि संध्याकाळी मावळतो. पण कल्पना करा, सूर्य मावळला नाही तर? मी आणि माझे चुलत भाऊ रात्रीपर्यंत नदीकाठी बसलो असतो. ते म्हणायचे, “सूर्य मावळला की मजा संपते.” पण या कल्पनेत, मजा कधीच संपत नाही. आजीचे किस्से आठवतात. आजी म्हणायची, “सूर्य मावळतो तेव्हा देव झोपतो.” पण सूर्य मावळला नाही तर, देव कधीच झोपला नसता. हे सगळं किती मजेदार आहे. बालपणातील त्या आठवणींमधून किती शिकता येतं. “सूर्य मावळला नाही तर निबंध मराठी” हा विषय किती हृदयाला भिडणारा आहे.
शेवटी, सूर्य मावळला नाही तर हे जग किती वेगळं असतं. पण हे कल्पनेतच आहे. प्रत्यक्षात, सूर्य मावळतो आणि नवीन दिवस येतो. हे आम्हाला शिकवतं की, जीवनात बदल आवश्यक आहेत. दिवस आणि रात्र येतात, त्यामुळे आम्ही विश्रांती घेतो, नवीन ऊर्जा मिळवतो. माझ्या बालपणातील आठवणी, घरातील प्रसंग, शाळेतील मजा, आजी-आजोबांचे किस्से हे सगळं सूर्याच्या चक्रावर अवलंबून आहे. पण कल्पना करताना मजा येते. हे आम्हाला सांगतं की, जीवनातील छोट्या गोष्टींमध्ये आनंद शोधा. सूर्य मावळला नाही तर, कदाचित आम्ही थकले असतो, पण आनंद कधीच कमी झाला नसता. चला, या कल्पनेतून प्रेरणा घेऊ आणि रोजचा दिवस उत्साहाने जगू. हा निबंध मराठी भाषेत लिहिताना मला खूप मजा आली. तुम्हालाही आवडेल अशी आशा आहे.