Paryavaran Sanrakshan Essay in Marathi: एका सुंदर सकाळी मी आजींसोबत आमच्या गावच्या नदीकाठी फिरायला गेलो होतो. तेव्हा मी लहान होतो, कदाचित चौथीत. नदीत पाणी स्वच्छ होते. आम्ही दोघे मिळून छोट्या मासळ्या पाहत होतो. आजी म्हणाल्या, “बेटा, हे पाणी आणि झाडे आपल्या सर्वांचे रक्षण करतात. त्यांची काळजी घेतली नाही तर उद्या आपल्यालाच त्रास होईल.” त्या दिवसापासून मला पर्यावरणाबद्दल थोडेसे कळू लागले.
आमच्या शाळेत पर्यावरण दिन साजरा केला जातो. त्या दिवशी आम्ही सर्व मुलांनी मिळून शाळेच्या आवारात झाडे लावली. मी एक छोटे आवळ्याचे झाड लावले. टीचर म्हणाल्या, “हे झाड वाढले की त्याची सावली आणि फळे तुम्हाला मिळतील.” आम्ही सर्वजण खूप उत्साही होतो. पण घरी आल्यावर मी पाहिले की आमच्या गल्लीत प्लास्टिकच्या पिशव्या विखुरलेल्या होत्या. मग मी आणि माझा मित्र आर्यन मिळून त्या गोळा करायला लागलो. सुरुवातीला कंटाळा आला, पण नंतर मजा येऊ लागली.
एकदा पावसाळ्यात आमच्या घराजवळील छोट्या बागेत खूप पाणी साचले होते. आजोबा म्हणाले, “पाणी वाया जाऊ देऊ नका.” आम्ही मग एक छोटा खड्डा खणून त्या पाण्याला बागेत सोडले. त्यामुळे झाडांना पाणी मिळाले आणि बाग हिरवीगार झाली. त्या अनुभवातून मला कळले की छोट्या छोट्या गोष्टींनीही पर्यावरणाला मदत करता येते. फक्त लक्ष द्यायला हवे.
शाळेत माझ्या मैत्रिणीने एक गोष्ट सांगितली. तिच्या गावी पूर्वी खूप झाडे होती. पण लोकांनी ती तोडली आणि आता उन्हाळ्यात खूप गरम वाटते. पक्षी कमी दिसतात. तिच्या आजीने तिला सांगितले, “झाडे नसतील तर हवा स्वच्छ राहणार नाही.” तेव्हापासून आम्ही दोघी मिळून शाळेत येताना प्लास्टिक वापरत नाही. कापडी पिशवी घेऊन जातो. घरीही पाणी वाचवण्याचा प्रयत्न करतो. दिवे बंद करून वीज वाचवतो.
दैनंदिन जीवनात खूप छोटे बदल घडवता येतात. उदाहरणार्थ, सकाळी ब्रश करताना नळ पूर्ण उघडून ठेवायचा नाही. फक्त जेवढे पाणी लागते तेवढेच वापरायचे. आमच्या घरात आता कागद, प्लास्टिक आणि काच वेगवेगळे करून ठेवतो. त्यामुळे ते पुन्हा वापरता येतात. मित्रांसोबत खेळताना आम्ही आता प्लास्टिक खेळणी कमी वापरतो. त्याऐवजी लाकडी किंवा कागदाची खेळणी बनवतो.
Krutrim Buddhi Mattva Essay in Marathi: कृत्रिम बुद्धिमत्ता महत्त्व निबंध मराठी
आजी-आजोबांचा सल्ला नेहमीच उपयुक्त असतो. ते म्हणतात, “निसर्ग आपल्याला सर्व काही देतो. पण आपण त्याला परत काही द्यायला हवे.” त्यामुळे मी आता रोज एक छोटी गोष्ट करतो. उदाहरणार्थ, शाळेतून येताना रस्त्यावर पडलेले कचरा उचलतो किंवा झाडाला पाणी घालतो. हे सगळे करताना मला खूप चांगले वाटते. आपण सर्वजण मिळून केले तर मोठा बदल घडू शकतो.
पर्यावरण संरक्षण ही फक्त मोठ्या लोकांची जबाबदारी नाही. आपण सर्व मुलेही यात भाग घेऊ शकतो. झाडे लावणे, पाणी वाचवणे, प्लास्टिक कमी वापरणे आणि स्वच्छता राखणे यासारख्या साध्या गोष्टींनी आपण आपले भविष्य सुरक्षित करू शकतो. हवेत प्रदूषण कमी झाले की श्वास घेणे सोपे होते. पक्षी, प्राणी सुखाने जगतात.
शेवटी, पर्यावरण संरक्षण आपल्या सर्वांच्या हातात आहे. मी ठरवले आहे की मी नेहमी निसर्गाची काळजी घेईन आणि माझ्या मित्र-मैत्रिणींना सुद्धा सांगेन. आपण सर्वांनी मिळून पृथ्वीला हिरवी आणि स्वच्छ ठेवली तर उद्या आपल्या मुलांना सुंदर जग मिळेल. छोट्या छोट्या पावलांनी मोठा प्रवास करता येतो. चला, आजपासूनच सुरुवात करूया!