Mi Pakshi Zalo Tar Nibandh Marathi: मी पक्षी झालो तर मराठी निबंध

Mi Pakshi Zalo Tar Nibandh Marathi: हाय मित्रांनो! आज मी तुम्हाला सांगणार आहे, मी पक्षी झालो तर काय होईल. हा विचार मला नेहमी येतो. जेव्हा मी खिडकीतून बाहेर पाहतो आणि आकाशात पक्षी उडताना दिसतात, तेव्हा मनात म्हणतो – काश! मीही असा पक्षी झालो तर!

मी पक्षी झालो तर पहिल्यांदा मला पंख मिळतील. रंगीबेरंगी, हलके-फुलके पंख! मी सकाळी लवकर उठेन, झाडावरून उडेन आणि सूर्याच्या पहिल्या किरणांसोबत गाणं गाईन. कोकिळेसारखं गोड गाणं किंवा पोपटासारखं बोलणं! शाळेत जाण्यासाठी बस किंवा रिक्षाची वाट पाहावी लागणार नाही. मी थेट आकाशातून उडून शाळेत जाईन. मित्रांना वरून हात हलवेन, “अरे, मी आलो!” असं ओरडेन. वाहतुकीची कोंडी, ट्रॅफिक – हे सगळं काही नाही!

Mi Police Zalo tar Nibandh in Marathi: मी पोलीस झालो तर निबंध

आठवतंय का? एकदा आम्ही शाळेतून फिरायला गेलो होतो. एक मोठा पक्षी आमच्या वरून उडत होता. माझा मित्र राहुल म्हणाला, “अरे, तो पक्षी किती मोकळा आहे! कुठेही जाऊ शकतो.” मी म्हणालो, “हो, मी पक्षी झालो तर तुझ्यासोबत उडेन. आम्ही दोघं मिळून गावभर फिरू!” आम्ही हसलो. पण मनात खरंच इच्छा होती – मी पक्षी झालो तर किती मजा येईल!

घरी आजी नेहमी सांगायची, “पक्षी हे निसर्गाचे गायक आहेत. ते सकाळी गातात, संध्याकाळी गातात. त्यांना कधी दुःख दिसत नाही.” मी आजीला विचारलं, “आजी, पक्ष्यांना कधी भूक लागत नाही का?” आजी हसली आणि म्हणाली, “भूक लागते, पण ते झाडांवर फळं शोधतात, कीड शोधतात. आणि ते एकमेकांना मदत करतात.” त्या दिवशी मी ठरवलं, मी पक्षी झालो तर मित्र पक्ष्यांसोबत खूप मजा करेन. घरटं बांधेन, पिल्लांना खाऊ घालीन. आजोबांना सांगितलं तर ते म्हणाले, “बाळा, पक्षी उडतात म्हणून स्वातंत्र्य मिळतं. पण त्यांना घरटं, कुटुंब आणि निसर्गाची काळजी असते.”

मी पक्षी झालो तर काय करेन? सकाळी शाळेत उडून जाईन. मुलांना पाहून त्यांच्या डोक्यावर हलकेच बसून म्हणेन, “अभ्यास करा, मजा करा!” मग घरी येऊन आईच्या स्वयंपाकघरात फुलं आणून ठेवेन. बाबांना ऑफिसमध्ये जाऊन त्यांच्या खिडकीत बसून गाणं गाईन. आजी-आजोबांच्या बागेत जाऊन त्यांना फळं आणून देईन. संध्याकाळी नदीकडे उडेन, तिथे मासे पाहेन, पाण्यात उडी मारणाऱ्या पक्ष्यांसोबत खेळेन.

Mi Mobile Boltoy Nibandh in Marathi: मी मोबाईल बोलतोय मराठी निबंध

पण मी पक्षी झालो तर एक गोष्ट लक्षात ठेवेन – मी कोणालाही त्रास देणार नाही. शेतात धान्य खाणार नाही, फक्त जे मिळेल तेच घेईन. कारण पक्षी निसर्गाचे मित्र असतात. ते झाडांना बियाणं पसरवतात, फुलांना पराग देतात. मीही तसंच करेन – फुलं, झाडं, मित्र सगळ्यांना प्रेम देईन.

शेवटी मी सांगतो – मी पक्षी झालो तर खूप आनंदी होईन. कारण मी मोकळा उडेन, निसर्ग जवळून पाहेन, सगळीकडे फिरेन. पण तुम्हीही पक्ष्यासारखे व्हा! मनाने. छोट्या-छोट्या गोष्टीत आनंद घ्या. मित्रांसोबत खेळा, निसर्गाची काळजी घ्या, पक्ष्यांना दाणे टाका. कारण पक्षी उडतात म्हणून जग सुंदर दिसतं. चला, आजपासून पक्ष्यांना मदत करूया. मी पक्षी झालो तर… पण तुम्ही पक्ष्यांसारखं स्वातंत्र्य आणि प्रेम जगात पसरवा!