Mi Pakshi Zalo tar Marathi Essay: मला नेहमी वाटतं, की मी पक्षी झालो तर किती मजा येईल! आकाशात उडत फिरणं, झाडांच्या फांद्यांवर बसून गाणी म्हणणं, आणि जगभर फिरणं. हे विचार मला शाळेतून घरी येताना येतात. एकदा मी आणि माझा मित्र रोहन शाळेच्या मैदानात खेळत होतो. तेव्हा एक छोटा पक्षी आकाशातून खाली उतरला आणि आमच्या समोर बसला. त्याला पाहून मी म्हणालो, “अरे, हा किती स्वतंत्र आहे! मी पक्षी झालो तर असंच करेन.” रोहन हसला आणि म्हणाला, “हो, पण तू शाळा सोडून जाशील का?” तेव्हापासून मी या विषयावर विचार करतो. मी पक्षी झालो तर निबंध मराठीमध्ये लिहितो आहे, कारण हे मला खूप आवडतं. हे विचार मला बालपणातल्या आठवणी आठवतात, जेव्हा मी आजीच्या घरी जायचो आणि ती मला पक्ष्यांच्या गोष्टी सांगायची.
सुरुवातीला, मी पक्षी झालो तर मी आकाशात उडत फिरेन. मी लहान असताना, घराच्या छतावर बसून पक्ष्यांना पाहायचो. ते कसे उडतात, कसे खाली येतात, हे पाहून मला खूप आनंद व्हायचा. एकदा मी आजोबांसोबत बागेत गेलो होतो. तिथे एक मोर पक्षी नाचत होता. आजोबा म्हणाले, “हा पक्षी किती रंगीबेरंगी आहे. त्याला उडण्याची मजा येते.” मी विचार केला, मी पक्षी झालो तर मीही असा नाच करेन. उडताना मी माझ्या घरावरून जाईन, आई-बाबांना हात हलवेन. शाळेत जाईन आणि मित्रांना सांगेन, “मी आता पक्षी आहे, मला पकडू नका!” हे कल्पना करताना मला हसू येतं. पक्षी होऊन मी स्वातंत्र्य अनुभवेन. रोजच्या जीवनात मी बंधनात असतो, शाळा, अभ्यास, खेळ. पण पक्षी झालो तर मी कुठेही जाईन, कोणाला विचारणार नाही. माझ्या मैत्रिणी सारा आणि मी एकदा शाळेत निबंध स्पर्धा होती. ती म्हणाली, “मी पक्षी झाले तर मी जगभर फिरेन.” मी तिला म्हणालो, “हो, मीही!” अशा छोट्या गप्पांमधून हे विचार येतात.
दुसरं, मी पक्षी झालो तर मी निसर्गाच्या सौंदर्याचा आनंद घेईन. मी लहानपणी आजीच्या गावी गेलो होतो. तिथे सकाळी पक्ष्यांचे आवाज ऐकायला मिळायचे. आजी म्हणायची, “हे पक्षी देवाचे संदेशवाहक आहेत. ते सकाळी उठून गाणी म्हणतात.” मी विचार करतो, मी पक्षी झालो तर मीही सकाळी गाणी म्हणेन. नद्या, डोंगर, जंगलं पाहेन. एकदा शाळेच्या सहलीत मी आणि मित्र आम्ही जंगलात गेलो. तिथे एक पक्षी झाडावर बसून फळं खात होता. मी म्हणालो, “किती मजा! मी पक्षी झालो तर असंच फळं खाईन.” पक्षी होऊन मी प्रदूषणापासून दूर राहीन. शहरात धूर, गाड्या, गर्दी. पण पक्षी म्हणून मी हिरवीगार जंगले पाहेन, स्वच्छ हवा श्वास घेईन. माझ्या आजोबांचा एक किस्सा आहे. ते लहान असताना एक पक्षी त्यांच्या घरात आला होता. ते म्हणतात, “तो पक्षी आम्हाला आशीर्वाद देण्यासाठी आला.” मी पक्षी झालो तर मीही लोकांना आनंद देईन. मित्रांसोबत खेळताना मी पक्ष्यांसारखं उडेन, आणि ते हसतील.
Pavsalyatil Ek Divas Marathi Nibandh: पावसाळ्यातील एक दिवस मराठी निबंध
तिसरं, मी पक्षी झालो तर मी मित्र आणि कुटुंबाला मदत करेन. पक्षी एकटे नसतात, ते कळपात राहतात. मी लहान असताना, शाळेत एक प्रसंग घडला. माझा मित्र गिरला आणि मी खेळत होतो. एक पक्षी त्याच्या समोर येऊन बसला. गिर म्हणाला, “हा मला खाण्यासाठी आला.” मी हसलो आणि म्हणालो, “नाही, हा मित्र आहे.” मी पक्षी झालो तर मी माझ्या मित्रांना उडवून नेईन. सारा आणि रोहनला मी आकाशात घेऊन जाईन. ते म्हणतील, “वाह, किती मजा!” घरात आई-बाबांना मी फळं आणून देईन. आजीला मी गावी घेऊन जाईन, जिथे ती लहान असताना राहायची. आजोबांचा किस्सा आठवतो. ते म्हणतात, “एकदा एक पक्षी आमच्या शेतात आला आणि आम्हाला चांगल्या पिकाची खबर दिली.” मी पक्षी झालो तर मीही चांगल्या गोष्टी करेन. पक्षी होऊन मी जगातील दुःख पाहेन आणि मदत करेन. उदाहरणार्थ, जर कोणी भुकेला असेल तर मी त्याला अन्न दाखवेन. हे विचार मला शिकवतात की, पक्षी किती उपयुक्त आहेत.
शेवटी, मी पक्षी झालो तर मी खूप आनंदी होईन, पण मी माणूस म्हणूनही चांगलं जगू शकतो. पक्ष्यांप्रमाणे मी स्वातंत्र्य, निसर्ग आणि मित्रांचा आनंद घेईन. हे निबंध लिहिताना मला वाटतं की, मी पक्षी झालो तर निबंध मराठीमध्ये लिहिणं किती सोपं आहे. हे विचार मला प्रेरणा देतात. प्रत्येक मुलाने असा विचार करावा. पक्ष्यांसारखं उडा, पण पाय जमिनीवर ठेवा. पक्षी होण्याची कल्पना मजेदार आहे, पण वास्तवात मी माणूस म्हणून जगेन आणि चांगल्या गोष्टी करेन. मी पक्षी झालो तर, मी जगाला सुंदर बनवेन. हे निबंध वाचून तुलाही असंच वाटेल का?
1 thought on “Mi Pakshi Zalo tar Marathi Essay: मी पक्षी झालो तर निबंध”