Marathi Rajbhasha Din Nibandh: मराठी राजभाषा दिन म्हणजे मराठी भाषेचा उत्सव. दरवर्षी २७ फेब्रुवारीला आपण हा दिवस साजरा करतो. हा दिवस म्हणजे कुसुमाग्रजांच्या जन्मदिनाचा. कुसुमाग्रज हे मराठीचे मोठे कवी होते. त्यांचे खरे नाव विष्णू वामन शिरवाडकर. मराठी राजभाषा दिन निबंध लिहिताना मला वाटते, ही भाषा आपली आईसारखी आहे. ती आपल्याला लहानपणापासून साथ देते. शाळेत असताना मी पहिल्यांदा हा दिवस साजरा केला. तेव्हा मी इयत्ता तिसरीत होतो. शिक्षकांनी सांगितले की, मराठी ही आपली राजभाषा आहे. ती बोलण्यात, वाचण्यात आणि लिहिण्यात मजा येते. आज मी या निबंधात मराठीच्या सुंदर गोष्टी सांगणार आहे. ती मला आणि तुम्हालाही आवडेल.
मराठी भाषा म्हणजे माझ्या बालपणाच्या आठवणी. लहानपणी घरात आजी नेहमी मराठी गोष्टी सांगायची. ती म्हणायची, “बाळा, मराठी बोल, ती आपली भाषा आहे.” मी आणि माझा भाऊ रात्री झोपताना आजीच्या गोष्टी ऐकायचो. त्या गोष्टीत राजा-राणी, जंगलातील प्राणी आणि छोट्या छोट्या शहाण्या गोष्टी असायच्या. एकदा आजीने सांगितली, “मराठी राजभाषा दिन साजरा कर, कारण ती आपल्याला एकत्र ठेवते.” तेव्हा मी विचार केला, खरंच मराठी बोलताना मन भरून जाते. शाळेतही असेच होते. माझी मैत्रीण सारा आणि मी मराठीत खेळ खेळायचो. एकदा शाळेच्या नाटकात मी राजा झालो. सगळे संवाद मराठीत होते. तेव्हा प्रेक्षकांनी टाळ्या वाजवल्या. ती आठवण आजही मला हसवते. मराठी राजभाषा दिन निबंध लिहिताना या आठवणी येतात आणि मन आनंदाने भरते.
मराठी भाषा घरात आणि शाळेत रोजच्या छोट्या छोट्या प्रसंगात येते. एकदा मी आजोबांसोबत बाजारात गेलो. तिथे सगळे लोक मराठीत बोलत होते. आजोबा म्हणाले, “पाहा, मराठी ही आपली राजभाषा आहे. ती बोलल्याने आपण एकमेकांना समजतो.” ते म्हणाले, त्यांच्या लहानपणी रेडिओवर मराठी गाणी ऐकायचे. एक गाणे होते, “माझ्या मराठी मातीचा.” ते ऐकून ते नाचायचे. मी विचार केला, मराठी गाणी ऐकताना कशी मजा येते. शाळेतही एक प्रसंग घडला. माझ्या शिक्षिकेने मराठी राजभाषा दिनासाठी स्पर्धा घेतली. मी आणि माझा मित्र रवी एक छोटी कविता लिहिली. ती कविता मराठी भाषेच्या प्रेमावर होती. “मराठी आईसारखी, ती प्रेम देते.” जजांनी आम्हाला प्रथम क्रमांक दिला. तेव्हा मी खूप खुश झालो. असे प्रसंग मराठीला जवळ आणतात. ते सांगताना वाटते, मराठी बोलणे म्हणजे आपल्या मातृभाषेचा सन्मान.
मराठी भाषा मित्र-मैत्रिणींसोबतच्या खेळातही येते. एकदा आम्ही शाळेच्या मैदानात खेळत होतो. मी आणि माझी मैत्रीण पूजा मराठीत गप्पा मारत होतो. ती म्हणाली, “मराठी राजभाषा दिन येतो तेव्हा मी मराठी पुस्तक वाचते.” मी म्हणालो, “मीही!” तेव्हा आम्ही ठरवलं, दररोज मराठी बोलू. आजीचे किस्से सांगितले. आजी म्हणायची, “लहानपणी मी मराठी शाळेत शिकले. तेव्हा सगळे मराठीतच बोलायचे.” तिच्या गोष्टी ऐकून मी हसतो. एकदा आजीने सांगितले, तिच्या वेळी मराठी राजभाषा दिन साजरा करताना गावात मिरवणूक काढायचे. सगळे मुले मराठी पोस्टर घेऊन फिरायचे. ती आठवण ऐकून मला वाटते, मराठी ही आपली ओळख आहे. शाळेतही मित्रांसोबत मराठी कविता म्हणतो. एक कविता आहे, “मराठी अमुची मायबोली.” ती म्हणताना मन उभारी घेते. असे छोटे छोटे प्रसंग मराठीला जिवंत ठेवतात.
मराठी भाषा आपल्याला शिकवते, एकत्र राहणे आणि प्रेम करणे. मुख्य म्हणजे, ती आपल्या भावना व्यक्त करण्यासाठी सोपी आहे. मराठी राजभाषा दिन निबंध लिहिताना मी विचार करतो, ही भाषा आपल्या संस्कृतीचा भाग आहे. ती बोलताना आपण अभिमान वाटतो. घरात आई-बाबा मराठी बोलतात. शाळेत शिक्षक मराठी शिकवतात. मित्रांसोबत मराठी गप्पा मारतो. हे सगळे मराठीमुळे शक्य होते. एकदा मी आजोबांना विचारले, “मराठी का बोलावी?” ते म्हणाले, “कारण ती आपली आहे. ती बोलल्याने आपण खरे राहतो.” त्यांचे शब्द आजही आठवतात. मराठी भाषा ही फक्त शब्द नाही, ती भावना आहे. ती लहान मुलांना समजावी म्हणून सोपी आहे. मी इयत्ता पाचवीत असताना एक कथा वाचली. ती मराठीत होती. त्या कथेने मला शिकवले, दयाळू व्हा. अशा कथा मराठीत वाचण्यात मजा येते.
Bhatkya Kutryachi Atmakatha Nibandh: भटक्या कुत्र्याची आत्मकथा निबंध
शेवटी, मराठी राजभाषा दिन साजरा करूया. दरवर्षी २७ फेब्रुवारीला मराठी बोलू, वाचू आणि लिहू. ही भाषा आपल्याला मजबूत बनवते. ती आपल्या आठवणी, प्रसंग आणि भावना साठवते. मराठी राजभाषा दिन निबंध लिहिताना मला वाटते, ही भाषा आपली मित्र आहे. ती कधीही सोडत नाही. चला, सगळे मिळून मराठीचा अभिमान करू. मराठी बोलूया, कारण ती आपली राजभाषा आहे. ती बोलताना मन आनंदाने भरते. हे सगळे करून आपण मराठीला जिवंत ठेवू. मराठी अमुची मायबोली, ती सदैव राहो.
1 thought on “Marathi Rajbhasha Din Nibandh: मराठी राजभाषा दिन निबंध”