Bhartiya Swatantra Ladha Nibandh Marathi: भारतीय स्वातंत्र्य लढा निबंध मराठी

Bhartiya Swatantra Ladha Nibandh Marathi: भारतीय स्वातंत्र्य लढा हा एक असा इतिहास आहे, जो आम्हाला नेहमीच प्रेरणा देतो. शाळेत असताना, जेव्हा स्वातंत्र्यदिनाची ओळख होते, तेव्हा मनात एक वेगळाच उत्साह भरतो. आजोबा सांगतात, “मुला, हा लढा फक्त मोठ्यांचा नव्हता, तर सगळ्यांचा होता. छोट्या-छोट्या गोष्टींमधून सुरू झाला आणि देशाला आजादी मिळवून दिली.” मी लहान असताना, आजोबांच्या मांडीवर बसून हे ऐकत होतो. त्यांच्या डोळ्यातील चमक आणि आवाजातील जोश, ते आठवते तेव्हा वाटते, हा लढा खरंच आमचाच आहे. भारतीय स्वातंत्र्य लढा निबंध मराठी लिहिताना, मी माझ्या मनातील ही ओलख सांगतो.

हे पण वाचा:- Marathi ase Aamchi Mayboli Nibandh: मराठी असे आमची मायबोली निबंध

हा लढा कधी सुरू झाला, हे सांगताना आजोबा नेहमी गांधी काकांचा उल्लेख करतात. महात्मा गांधीजींनी सत्याग्रहाची शपथ घेतली. ते म्हणत, “अहिंसेने लढा, आणि जिंक.” एकदा शाळेत आम्ही गांधीजींच्या चरित्रावर नाटक केले. मी स्वतः लहान गांधीची भूमिका केली. मित्र रोहनने ब्रिटिश सिपाईची भूमिका केली आणि तो म्हणाला, “तुम्ही का लढता?” मी उत्तर दिले, “कारण आम्हाला आपला देश हवा आहे, जिथे सगळे सुखी राहतील.” नाटक संपल्यावर, आम्हा सर्वांना डोळे भरून आले. त्या छोट्या सीनमधून आम्हाला समजले, की स्वातंत्र्य लढा म्हणजे फक्त मोर्चे काढणे नव्हते, तर मनातील ज्वाला जागवणे. गांधीजींच्या दांडी यात्रेचा किस्सा आजोबा सांगतात, तेव्हा वाटते, किती साधेपणाने त्यांनी मीठासाठी लढा दिला. ते मीठ आजही आमच्या घरात आहे, आणि मी ते हातात घेऊन विचार करतो, “हे मीठ किती गोड आहे, कारण यात स्वातंत्र्याची चव आहे.”

दुसरा एक प्रसंग आहे भगतसिंगांचा. ते तरुण होते, जसे आम्ही. शाळेत मैत्रिणी प्रिया सांगते, “भगतसिंगांनी कसं धाडस केलं, बॉम्ब फेकून ब्रिटिशांना धडा शिकवलं.” पण आजोबा म्हणतात, “हा लढा हिंसेने नव्हता, तर देशभक्तीने होता.” एकदा घरात मी आणि माझा भाऊ लहान असताना, स्वातंत्र्यदिनी तिरंगा उभारला. आम्ही दोघेही भगतसिंगांसारखे कसे व्हावे, याचा खेळ खेळला. भाऊ म्हणाला, “मी बॉम्ब फेकतो!” मी थांबवलो, “नाही रे, आम्ही शांततेने लढू.” त्या खेळातून आम्हाला समजले, की स्वातंत्र्य लढ्यातील नेते हे आमच्यासारखेच होते – काहीतरी बदल घडवू इच्छिणारे. शाळेत आम्ही एकदा स्वातंत्र्य सैनिकांच्या चित्रे काढली. माझे चित्र भगतसिंगांचे होते, आणि शिक्षिका म्हणाल्या, “हे चित्र तुझ्या मनातून आलेलं आहे.” ते ऐकून अभिमान वाटला. भारतीय स्वातंत्र्य लढा निबंध मराठी सांगताना, हे छोटे प्रसंग सांगितले, तरच तो जिवंत होतो.

अजून एक मुद्दा आहे, जिप्पेगिरी आणि सुबाषचंद्र बोसांचा. आजी सांगतात, “जिप्पेगिरी म्हणजे महिलांचा लढा. त्या साड्या नेसून मोर्चे काढत.” शाळेत आम्ही एकदा महिलांच्या भूमिका केल्या. मैत्रिणी सारा म्हणाली, “मी जिप्पेगिरी होईन.” आम्ही सर्वजण हात जोडून घोषणा दिल्या, “इंडिया इंडिपेंडंट!” त्या क्षणी वाटले, स्वातंत्र्य हे फक्त पुरुषांचे नव्हते, तर सगळ्यांचे. आणि बोसांचा आवाज, “तुम्ही मला रक्त द्या, मी तुम्हाला स्वातंत्र्य देईन.” हे ऐकून माझ्या मनात धग धग होते. एकदा शाळेच्या वार्षिक कार्यक्रमात मी बोसांची ओळख दिली. सगळे मुले टाळ्या वाजवत होते. त्या उत्साहातून समजले, की हा लढा आम्हाला एकत्र आणतो.

हे पण वाचा:- Operation Sindoor Nibandh Marathi: ऑपरेशन सिंदूर पर निबंध मराठी

शेवटी, भारतीय स्वातंत्र्य लढा निबंध मराठी लिहिताना, मी म्हणेन, हा लढा संपला नाही. तो आजही आमच्यात आहे. जेव्हा मी शाळेत जातो आणि मित्रांसोबत खेळतो, तेव्हा विचार करतो, “आज मी काय करू शकतो, जेणेकरून माझा देश मजबूत होईल?” आजोबा म्हणतात, “छोट्या गोष्टींनी सुरू कर. इमान राख, इतरांना मदत कर.” हा लढा आम्हाला शिकवतो, की स्वातंत्र्य म्हणजे फक्त तिरंगा उभारणे नव्हे, तर प्रत्येक दिवस सुखी आणि न्याय्य जगणे. चला, आम्ही सर्वजण हे पुढे नेहमी. जय हिंद!

भारतीय स्वातंत्र्य लढा: सामान्य प्रश्न आणि उत्तर (FAQs)