Bail Pola Nibandh in Marathi: बैलपोळा निबंध मराठी

Bail Pola Nibandh in Marathi: मला शाळेत मराठीचा अभ्यास करताना सणांवर निबंध लिहायला खूप आवडतो. आज मी ‘बैलपोळा’ या विषयावर लिहितोय. बैलपोळा हा महाराष्ट्रातील शेतकऱ्यांचा खूप आवडता सण आहे. हा सण श्रावण महिन्यातील अमावस्येला येतो. त्याला पिठोरी अमावस्या म्हणतात. या दिवशी बैलांना सुट्टी दिली जाते आणि त्यांची खूप पूजा केली जाते. मला हे नाव ऐकताच गावाकडची मजा आठवते.

मी लहान असताना आजोबा मला घेऊन गावात बैलपोळ्याला जात असत. आमच्या घरात दोन बैल होते – राम आणि लक्ष्मण. ते दोघे वर्षभर शेतात नांगरणी करत, पेरणी करत, धान्य आणत. आजोबा म्हणायचे, “हे बैल आमचे खरे साथीदार आहेत. त्यांच्याशिवाय शेती कशी चालेल?” बैलपोळ्याच्या दिवशी सकाळी लवकर उठून बैलांना आंघोळ घालायची. मग त्यांच्या गळ्यात घंटा, शिंगांना रंगीत धागे, अंगावर सुंदर झूल लावायची. आजोबा बैलांच्या कपाळावर हळद-कुंकू लावून आरती करायचे. मी छोटा असल्याने बैलांच्या पायाशी उभा राहून पाहत असे. बैल शांत उभे राहून आम्हाला पाहत. मला वाटायचं, तेही आनंदी आहेत!

हे पण वाचा:- Paryavaran Din Bhashan Marathi: पर्यावरण दिन भाषण मराठी

गावात सगळे बैल सजवून मिरवणूक काढतात. ढोल-ताशांचा आवाज, लोक गाणी गातात. मुलं-माणसं सगळी उत्साहाने पाहतात. माझा मित्र राहुल त्याच्या घरी बैल होते. तो म्हणायचा, “माझ्या बैलाचं नाव राजा आहे. तो खूप जोरात धावतो!” आम्ही दोघे मिळून बैलांना गूळ-चणा खाऊ घालायचो. बैलांना नवीन चारा, गोड पदार्थ दिले जातात. हे पाहून मन खूप आनंदी होतं. शेतकरी बैलांना म्हणतात, “तू वर्षभर माझ्यासाठी राबलास, आज तुझा दिवस आहे. आराम कर.”

शाळेतही बैलपोळ्याच्या दिवशी सुट्टी असते, विशेषतः गावात. आम्ही मुलं लाकडाचे किंवा मातीचे छोटे बैल बनवतो. त्यांना सजवतो आणि छोटी मिरवणूक काढतो. मला आठवतं, एकदा मी माझ्या छोट्या बैलाला फूल लावलं होतं. शिक्षक म्हणाले, “हे बैलपोळ्याचं महत्व आहे. आपण प्राण्यांचा आदर करायला शिकतो.” तेव्हा मी समजलो की, बैल हे फक्त प्राणी नाहीत, ते आपल्या कुटुंबासारखे आहेत. ते कष्ट करतात, पण बोलत नाहीत. म्हणून आपण त्यांच्याशी प्रेमाने वागायचं.

आजी सांगायची एक गोष्ट. जुने काळी एक शेतकरी होता. त्याचा बैल आजारी पडला. शेतकऱ्याने रात्रंदिवस त्याची सेवा केली. बैल बरा झाला. म्हणून या सणाला बैलांना कृतज्ञता दाखवण्यासाठी साजरा करतात. आजी म्हणायची, “प्राण्यांवर प्रेम कर, ते तुला नेहमी साथ देतील.” हे ऐकून मला वाटतं, आपण सर्वांनी प्राण्यांचा आदर करायला हवा. शहरात राहणाऱ्यांना कदाचित बैल दिसत नाहीत, पण गावात ते शेतकऱ्यांचे खरे मित्र आहेत.

बैलपोळा सण फक्त पूजा नाही. तो आपल्याला शिकवतो की, मेहनत करणाऱ्यांचा सन्मान करा. बैल हे निसर्गाचे भाग आहेत. ते आपल्याला अन्न देतात. म्हणून आपणही निसर्गाची काळजी घ्यायला हवी. मित्रांना सांगतो, “बैलपोळ्याला बैलांना मारू नकोस, त्यांना प्रेमाने वागव.” हे सण आपली परंपरा जपतो. आपण भारतीय आहोत, आपल्या संस्कृतीत प्राण्यांना देवासारखं मानलं जातं.

हे पण वाचा:- Operation Sindoor Marathi Nibandh: ऑपरेशन सिंदूर मराठी निबंध

आज मी मोठा झालो तरी बैलपोळ्याची आठवण येते. त्या दिवशी गावातला आनंद, बैलांची मिरवणूक, आजोबांचं प्रेम, सगळं मनात भरून राहतं. बैलपोळा मला शिकवतो की, कष्ट करणाऱ्यांचा आदर करा, प्रेमाने वागा, निसर्गाशी जुळून राहा. हा सण येतो तेव्हा प्रत्येकाने बैलांना, प्राण्यांना आठवावं. त्यांच्यासाठी एक दिवस तरी आनंद द्यावा.

बैलपोळा हा शेतकऱ्यांचा, बैलांचा आणि आपल्या संस्कृतीचा सण आहे. मी अभिमानाने सांगतो, बैलपोळ्याच्या सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा! आपण सगळे मिळून असे सण जपूया आणि प्रेमाने जगूया.