Amchi Sahal Nibandh Marathi: आमची सहल निबंध मराठी

Amchi Sahal Nibandh Marathi: शाळेतील सहल ही नेहमीच मजेची गोष्ट असते. “आमची सहल निबंध मराठी” असा निबंध लिहिताना मला आठवते ती आमची त्या वर्षीची सहल. तेव्हा मी सातवीत होतो. शाळेतील सर्व मित्रांसोबत आम्ही मुंबईला जाणार होतो. त्या दिवशी सकाळीच उत्साह वाढला. आईने सकाळचा नाश्ता तयार केला आणि म्हणाली, “बेटा, सहलीत सावध राहा आणि मजा करा.” मला वाटले, ही सहल जीवनातील एक सुंदर आठवण होईल. आमची ही सहल निबंध मराठीत सांगताना मला अजूनही ते डोळ्यांसमोर येतात – हसणे, खेळणे आणि नवीन शिकणे.

हे पण वाचा:- Marathi ase Aamchi Mayboli Nibandh: मराठी असे आमची मायबोली निबंध

सहल सुरू झाली तेव्हा बस मध्ये बसूनच मजा सुरू झाली. आम्ही सर्वजण एकत्र बसलो. माझा मित्र राहुल बाजूला होता. तो म्हणाला, “अरे, हे खिडकीतून बघा, किती हिरवी शेते!” आम्ही गाणी गात होतो. “चक दे इंडिया” हे गाणे सर्वजण ओरडून गात होते. बस डोंगर रस्त्यावरून जात होती. कधी कधी झोप आली तरी मित्रांच्या हसण्याने जाग येत होती. मला आठवते, त्या वेळी आमच्या शिक्षिका मैमनी एक छोटीशी कथा सांगितली. ती म्हणाली, “सहल ही फक्त फिरणे नाही, नवीन मित्र बनवणे आणि निसर्गाची ओळख करून घेणे आहे.” तिच्या या बोलण्याने आम्हाला सहलीची खरी मजा समजली. बस मध्ये छोटे-छोटे प्रसंग घडत होते – कोणाचा बॅग खाली पडला, कोणी चिप्स वाटली. हे सर्व छोटे प्रसंग आमची सहल निबंध मराठीत इतके खरे वाटतात.

मुंबईला पोहोचल्यावर आम्ही पहिले तर गेटवे ऑफ इंडिया बघितले. ते पाहताच डोळे उघडे झाले. समुद्राच्या लाटा येत होत्या आणि आम्ही पायी फिरत होतो. माझी मैत्रीण प्रिया म्हणाली, “येथे उभे राहून वाटते, जग किती मोठे आहे!” आम्ही फोटो काढले, आइसक्रीम खाल्ली. दुपारी आम्ही मरिन ड्राईव्हवर गेलो. तेथे वारा वाहत होता आणि आम्ही धावत होतो. एकदा राहुल आणि मी समुद्रात पाय भिजवायला गेलो. लाटा आल्या आणि आम्ही भिजलो. हसू आवरले नाही. शाळेतील हे प्रसंग मला आजही आठवतात. घरी आल्यावर आजीला मी सांगितले, “आजी, तेथे समुद्र इतका मोठा होता!” तिने हसत म्हणाली, “बाळा, तुझ्या वडिलांच्या वेळीही असाच होता. सहल ही आठवण ठेवा, ती कधीच जाईल नाही.” आजीच्या या किस्स्याने मला वाटले, सहल ही फक्त एक दिवसाची नाही, ती कुटुंबातील आठवण बनते.

दुसऱ्या दिवशी आम्ही झुलेलाल मंदिर आणि हाजी अली दरगाहला गेलो. तेथे शांतता होती. आम्ही प्रार्थना केली आणि स्थानिक लोकांशी बोललो. एका काकांनी आम्हाला मराठीत कथा सांगितली – मुंबईच्या इतिहासाची. ते ऐकताना वाटले, ही सहल आम्हाला किती काही शिकवते. मित्रांसोबत खेळताना, एकमेकांना मदत करताना मैत्रीची खरी ओळख पटली. एकदा प्रियाला पाय दुखला, तेव्हा सर्वजण एकत्र उभे राहिलो. हे छोटे प्रसंग आमची सहल निबंध मराठीत इतके भावनिक वाटतात. बालपणातील या आठवणी मला नेहमी हसवतात आणि प्रेरित करतात.

हे पण वाचा:- Social Media Shap ki Vardan Nibandh: सोशल मीडिया शाप की वरदान निबंध मराठी

सहल संपली तेव्हा रात्री शाळेत परत आलो. थकले होतो, पण मन भरलेले होते. “आमची सहल निबंध मराठी” लिहिताना मला वाटते, ही सहल आम्हाला शिकवली की जीवनात फिरणे, शिकणे आणि एकमेकांसोबत राहणे हे खरे सुख आहे. त्या दिवसातील हास्य, आनंद आणि छोटे प्रसंग आजही मनात जिवंत आहेत. प्रत्येक मुलाने अशी सहल जाणे गरजेचे आहे. ती केवळ फिरणे नाही, तर जीवनाचे सुंदर धडे शिकवते. मला वाटते, ही आठवण कायम राहील आणि मला नेहमी पुढे जाण्यासाठी प्रेरणा देईल. तुम्हीही सहलीत जा आणि अशा आठवणी बनवा!

आमची सहल निबंध मराठी – वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न (FAQs)