Aatmanirbhar Bharat Marathi Nibandh: आत्मनिर्भर भारत मराठी निबंध

Aatmanirbhar Bharat Marathi Nibandh: हाय, मी म्हणजे रोहन. दहावीला आहे. मला आत्मनिर्भर भारत हा विषय खूप आवडतो. का? कारण हा फक्त देशाचा विषय नाही, तर आमच्या सगळ्यांच्या आयुष्याशी जोडलेला आहे. बालपणी, जेव्हा मी छोटा होतो, आई मला नेहमी सांगायची, “रोहन, स्वतःच्या पायावर उभे राहा. दुसऱ्याच्या मदतीशिवायही तू काही तरी करू शकतोस.” तेव्हा मला कळत नव्हते. पण आता समजते की आत्मनिर्भर भारत म्हणजे असेच काहीतरी. स्वावलंबी होणे, म्हणजे आपल्या हाताने, मनाने आणि मेहनतीने देशाला मजबूत बनवणे. हा निबंध लिहीताना मला माझ्या बालपणीच्या आठवणी आठवल्या. चला, मी तुम्हाला सांगतो.

हे पण वाचा:- Grahak Jagruti Kalachi Garaj Nibandh Marathi: ग्राहक जागृती काळाची गरज मराठी निबंध

एकदा आजोबा मला त्यांच्या गावी नेले होते. तेथे ते शेतात काम करत होते. सूर्य तापलेला, पण आजोबा हसत हसत बियाणे पेरत होते. मी विचारले, “आजोबा, का इतक्या मेहनतीने करताय हे?” ते म्हणाले, “बेटा, हा देश आपल्यासाठी आहे. आपणच शेत करायला हवे, नाहीतर दुसऱ्याकडून मागायचे काय?” त्या दिवशी मी शिकलो की आत्मनिर्भर भारत म्हणजे आपल्या मातीला हात लावणे. आजोबांच्या हातातून तांदूळ कसे वाढतात, ते पाहून मला अभिमान वाटला. त्यांच्या कहाण्या ऐकून मला वाटते, आपणही असे करू शकतो. घरात छोट्या छोट्या गोष्टींनी सुरुवात करा. उदाहरणार्थ, मी आता स्वतःचं कपडे धुवायला शिकलो. आईला मदत होते आणि मला सुखाची झोप लागते. असेच छोटे प्रसंग आत्मनिर्भर भारताला खऱ्या अर्थाने जोडतात.

शाळेतही असे बरेच काही घडते. मागच्या वर्षी, आम्ही मित्रांसोबत एक प्रकल्प केला होता – “आमचा छोटा उद्योग”. मी, माझी मैत्रीण प्रिया आणि दोन मित्रांनी मिळून कागदाच्या पिशव्या बनवल्या. बाजारात प्लॅस्टिकची पिशव्या विक्रीवर बंदी आहे, हे आम्हाला माहीत होते. पण आपण काय करू? आम्ही सगळे मिळून रंगीत कागद कापले, चिकटवले आणि त्यावर सुंदर चित्रे काढली. शाळेच्या मेळाव्यात आम्ही त्या विकल्या. पैसे मिळाले नाहीत, पण हसू मिळाले! प्रियाने सांगितले, “देखा रोहन, आपणच बदल आणू शकतो.” त्या दिवसाची आठवण आताही ताज्या आहे. आत्मनिर्भर भारत म्हणजे फक्त मोठ्या कारखान्यांची गोष्ट नाही. शाळेतील असे छोटे प्रयोग आम्हाला शिकवतात की, आपल्या हातातच ताकद आहे. मित्रांसोबत असा वेळ घालवला की, मन भरून येते. आपण सगळे मिळून देशाला मजबूत बनवू, ही भावना तिथूनच येते.

आणखी एक गोष्ट सांगा. गेल्या वर्षी लॉकडाउन झाला तेव्हा, आम्ही घरात बसून काय करायचे? तेव्हा बाबांना सांगितले, “चला, स्वतःच भाज्या लावा.” आम्ही बाल्कनीत छोटे कुंडी घेतले आणि टोमॅटोची रोपे लावली. रोज पाणी घालायचे, हवा द्यायची. पहिल्या हंगामात दोन टोमॅटो आले! आईने सॅलड बनवला आणि सगळ्यांनी खाल्ले. त्या चवीत स्वातंत्र्य होता. आत्मनिर्भर भारताची हीच खरी ओळख आहे – आपल्या घरातून सुरू होणारी क्रांती. आता मी शाळेत मुलांना सांगतो, “तुम्हीही करा. छोट्या गोष्टींनी मोठा बदल होतो.” हे ऐकून त्यांचे डोळे चमकतात. मला वाटते, ही भावना पसरली तर देश किती सुंदर होईल!

हे पण वाचा:- Operation Sindoor rashtriya Suraksha Nibandh: ऑपरेशन सिंदूर राष्ट्रीय सुरक्षा निबंध मराठी

शेवटी म्हणू या, आत्मनिर्भर भारत हे फक्त शब्द नाहीत, तर आमच्या हृदयातील स्वप्न आहे. बालपणीच्या आठवणी, आजोबांच्या कहाण्या, मित्रांच्या हास्याने भरलेले प्रसंग – हे सगळे आम्हाला प्रेरणा देतात. आपण सगळे मिळून मेहनत करू, एकमेकांना मदत करू, पण स्वतःला सक्षम बनवू. जेव्हा प्रत्येक हात आपल्या पायावर उभा राहील, तेव्हा भारत खऱ्या अर्थाने चमकेल. चला, आजपासून सुरुवात करूया. मी करतोय, तुम्हीही करा. आत्मनिर्भर भारताची ही यात्रा मजेदार आणि अभिमानाची असेल!

आत्मनिर्भर भारत मराठी निबंध: सामान्य प्रश्नोत्तर (FAQs)