Mi Vargatil Fala Boltoy Marathi Nibandh: नमस्कार मित्रांनो! मी तुझ्या वर्गातील फळा आहे. हो, अगदी तोच फळा जो रोज सकाळी तुझ्या समोर उभा असतो. मी बोलतोय हे ऐकून तुला थोडं आश्चर्य वाटतंय ना? पण खरंच सांगतो, मी फक्त उभा राहत नाही, मी खूप काही पाहतो, ऐकतो आणि मनात साठवून ठेवतो. आज मी तुला माझ्या मनातल्या गोष्टी सांगणार आहे.
मी जेव्हा नवीन आलो तेव्हा माझा रंग खूपच चमकदार होता. हिरवा-काळा मिसळलेला. माझ्यावर अजून काहीच लिहिलेलं नव्हतं. पहिल्या दिवशी एक छोटीशी मुलगी माझ्याजवळ आली. तिचं नाव होतं सानिका. तिने लाजत लाजत माझ्यावर पहिलं वाक्य लिहिलं – “मी सानिका, इयत्ता पहिली.” त्या क्षणी मला खूप आनंद झाला. मला वाटलं, आता मी खरंच या वर्गाचा भाग झालोय. त्या दिवसापासून मी रोज मुलांना पाहतो. कधी ते हसतात, कधी रडतात, कधी खूप उत्साहाने शिकतात.
एकदा मी पाहिलं, तू सकाळी उशिरा आलास. तुझ्या डोळ्यात थोडं घाबर होतं. शिक्षक म्हणाले, “का उशीर झाला?” तू म्हणालास, “आईला तब्येत बरी नव्हती, मी तिच्यासाठी पाणी आणलं.” शिक्षक हसले आणि म्हणाले, “छान! आईची काळजी घेणं हे खूप मोठं काम आहे.” त्या वेळी मी मनात म्हणालो, हे मुलं किती प्रेमळ आहेत! तुझ्या आईची आठवण येऊन मला आजी-आजोबांचीही आठवण आली.
माझ्या एका मित्राने – म्हणजे मागच्या वर्गातील फळ्याने – मला सांगितलं होतं. त्याच्यावर एक आजोबा येऊन बसायचे. ते त्यांच्या नातवाला शाळेत सोडायला यायचे. मग ते फळ्यावर छोटी छोटी गोष्ट लिहायचे. “आजोबा म्हणतात, रोज एक नवीन गोष्ट शिका.” असं लिहून ते हसायचे. आता ते आजोबा येत नाहीत, पण त्यांची ती गोष्ट मला अजूनही आठवते. मी समजलो की आजी-आजोबा किती प्रेम करतात. त्यांचे किस्से ऐकून मुलं हसतात आणि मनात ठेवतात.
माझ्यावर अनेक गोष्टी लिहिल्या जातात. कधी “गुड मॉर्निंग टीचर”, कधी “आजचा दिवस छान आहे”, कधी चित्र काढलेलं असतं. एकदा तुझ्या मित्राने राहुलने माझ्यावर मोठं हृदय काढलं आणि त्यात “मित्र” असं लिहिलं. मग सगळे हसले. मी पाहिलं की मित्र म्हणजे काय! एकमेकांना मदत करणं, एकत्र खेळणं, एकमेकांची चूक सांगणं आणि पुन्हा हसणं. एकदा तू आणि तुझी मैत्रीण नेहा भांडले. तू रागाने म्हणालास, “तू माझ्याशी बोलू नको!” पण दुसऱ्या दिवशी तूच गेलास आणि म्हणालास, “सॉरी, चल खेळूया.” मला खूप बरं वाटलं. भांडण झालं तरी मित्र कायम राहतात.
हे पण वाचा:- Mhatarya Bailache Atmavrutta Nibandh: म्हाताऱ्या बैलाचे आत्मवृत्त मराठी निबंध
मी तुझ्या परीक्षेच्या दिवसांनाही पाहतो. तू माझ्याकडे पाहत होतास आणि मनात विचार करत होतास, “हे उत्तर बरोबर आहे ना?” मी मनात म्हणालो, “होय रे! तू मेहनत केली आहेस, बरोबर आहे.” तू उत्तर लिहून झाल्यावर खूप हसला. घरी गेल्यावर तू आईला सांगितलंस, “आज परीक्षा छान झाली!” त्या आनंदात मीही भागीदार होतो. कारण माझ्यावर तुझी मेहनत दिसत होती.
कधी कधी शाळा सुटल्यानंतर मी एकटा असतो. वर्ग शांत होतो. तेव्हा मी विचार करतो. हे सगळी मुलं मोठी होऊन काय करतील? कोणी डॉक्टर होईल, कोणी शिक्षक, कोणी गाणं गाईल, कोणी खूप दूर जाईल. पण मला खात्री आहे, ती सगळी मुलं चांगलीच होतील. कारण त्यांच्या मनात प्रेम, मेहनत आणि मित्रांचं स्मरण असेल.
मित्रांनो, मी फक्त फळा नाही. मी तुझा साथीदार आहे. मी तुझ्या प्रत्येक छोट्या आनंदात, दुःखात तुझ्यासोबत आहे. तू माझ्यावर काहीही लिही – चांगलं शब्द, चित्र, किंवा फक्त हृदय. पण नेहमी स्वच्छ ठेव. कारण स्वच्छ फळ्यावर चांगल्या गोष्टी लिहिल्या जातात. आणि त्या गोष्टी तुझ्या मनातही स्वच्छ राहतात.
आज मी तुला सांगतो – तू खूप छान आहेस. रोज शिक, हस, खेळ आणि प्रेम कर. मी नेहमी तुझी वाट पाहीन. उद्या पुन्हा ये, मी तुझ्यासाठी उभा राहीन. आणि मग पुन्हा नवीन नवीन गोष्टी लिहू!
तुझा वर्गातील फळा!