Aamchi Sahal Nibandh in Marathi: मला आठवतं, शाळेत असताना आमची सहल कशी मजेदार असायची. आमची सहल निबंध मराठी लिहिताना मी विचार करतो की, ही सहल म्हणजे फक्त बाहेर जाणं नव्हतं, तर ते एक साहस होतं. मी इयत्ता सातवीत असताना, शाळेने आम्हाला पिकनिकला नेलं होतं. ती सहल आमच्या सगळ्यांसाठी खास होती. सकाळी लवकर उठून तयारी करणं, मित्रांसोबत बसून गाणी म्हणणं, आणि निसर्गात फिरणं, हे सगळं कसं रोमांचक होतं! ही सहल मला नेहमी आनंद देते. या निबंधात मी आमची सहल निबंध मराठी म्हणून सांगणार आहे, की सहलीत काय काय घडलं आणि त्यातून काय शिकलो.
सुरुवातीला, सहलची तयारीच मजेदार होती. शाळेत सरांनी सांगितलं की, आम्ही एका हिरव्यागार डोंगरावर जाणार आहोत. मी घरी सांगितलं, तर आईने मला खूप आवडीचे पदार्थ बनवून दिले. चिवडा, लाडू आणि फळं. आजीने मला एक किस्सा सांगितला. ती म्हणाली, “बाळा, मी लहान असताना आम्ही गावातल्या नदीकडे सहलीला जायचो. तेव्हा आम्ही झाडावर चढायचो आणि फळं तोडायचो. तू पण मजा कर.” आजीच्या या आठवणीने मला उत्साह आला. मी माझ्या मित्राला, राहुलला फोन केला. तो म्हणाला, “अरे, मी माझी नवीन पाण्याची बाटली घेऊन येतो. आपण सगळे मिळून खेळू.” शाळेतल्या मुलींनी पण खूप तयारी केली. एक मैत्रीण, प्रिया म्हणाली, “मी माझ्या आजोबांकडून एक गोष्ट ऐकली. ते म्हणतात, सहलीत निसर्गाशी मैत्री करावी.” अशी छोटी छोटी चर्चा आम्हाला सहलची वाट पाहण्यास उत्सुक करत होती. घरातल्या या प्रसंगाने मला वाटलं, सहल म्हणजे फक्त शाळेची नाही, तर घरची पण आहे.
आम्ही बसने निघालो, तेव्हा सगळे खूप खुश होतो. बसच्या खिडकीतून हिरवी शेतं आणि डोंगर दिसत होते. मी आणि माझे मित्र गाणी म्हणत होतो. “आली आली हो, सहल आली हो!” असं म्हणून हसत होतो. रस्त्यात एक छोटा प्रसंग घडला. आमच्या बसला एका छोट्या गावात थांबावं लागलं. तिथे एक आजोबा फळं विकत होते. सरांनी सांगितलं, “मुलांनो, घ्या थोडं खा.” मी एक आंबा घेतला. तो इतका गोड होता! माझ्या मित्राने, सूरजने सांगितलं, “मला आठवतं, गेल्या वर्षीची सहल. तेव्हा मी पडलो होतो, पण तू मला उचललंस.” अशा बालपणीच्या आठवणी सांगत सांगत आम्ही पुढे गेलो. सहलीत मित्रांसोबत असणं हे खूप महत्वाचं असतं. ते आपल्याला हसवतात, मदत करतात आणि आठवणी देतात. मी विचार केला, आमची सहल निबंध मराठी लिहिताना हे सगळं सांगावं लागेल, कारण हे खरं आहे.
डोंगरावर पोहोचल्यावर, सगळी मजा सुरू झाली. तिथे एक छोटी ओढा होती. आम्ही पाण्यात खेळलो. पाणी इतकं थंड होतं की, मी ओरडलो, “आई गं!” पण मजा आली. सरांनी आम्हाला निसर्गाबद्दल सांगितलं. “मुलांनो, ही झाडं आपल्याला ऑक्सिजन देतात. त्यांचं रक्षण करा.” मी आणि माझी मैत्रीण, नेहाने एक छोटा खेळ खेळला. आम्ही पानं गोळा केली आणि त्यातून एक घर बनवलं. नेहा म्हणाली, “मला घरातल्या सहलीची आठवण येते. आईबाबांसोबत पार्कमध्ये जायचो.” तिच्या या बोलण्याने मला वाटलं, सहल म्हणजे फक्त मोठी नाही, तर छोटी छोटी प्रसंग पण आहेत. दुपारी आम्ही जेवण केलं. सगळ्यांनी आपापले डबे शेअर केले. माझ्या मित्राने मला त्याचा चिवडा दिला. मी त्याला माझा लाडू. अशा शेअरिंगने आमची मैत्री आणखी घट्ट झाली. एकदा मी एका छोट्या प्राण्याला पाहिलं. तो एक खार होता. मी त्याला बिस्किट दिलं. आजोबांचा किस्सा आठवला. ते म्हणतात, “प्राण्यांसोबत दयाळू व्हा.” हे सगळं मला भावलं. सहलीत असे छोटे प्रसंग मनात घर करतात.
परत येताना, बसमध्ये सगळे थकले होते, पण खुश होते. मी खिडकीतून सूर्यास्त पाहिला. तो इतका सुंदर होता! मी विचार केला, ही आमची सहल कधीच विसरता येणार नाही. शाळेत परत आल्यावर, सरांनी सांगितलं, “मुलांनो, या सहलीतून तुम्ही निसर्गाची किंमत समजलात का?” मी हो म्हणालो. माझ्या मित्राने सांगितलं, “हो सर, आणि मैत्रीची पण.” घरी गेल्यावर, मी आजीला सगळं सांगितलं. ती हसली आणि म्हणाली, “बाळा, अशा सहली आयुष्यभर आठवतात.” मी तिला हग केलं. या सहलीने मला शिकलं की, जीवनात छोट्या छोट्या गोष्टींमध्ये आनंद आहे.
शेवटी, आमची सहल निबंध मराठी सांगताना मी म्हणेन की, सहल म्हणजे फक्त फिरणं नाही, तर नवीन गोष्टी शिकणं, मित्र बनवणं आणि आठवणी गोळा करणं आहे. मुलांनो, तुम्ही पण अशा सहलीला जा. ती तुम्हाला उत्साही बनवेल. निसर्गाशी जोडेल आणि जीवन सुंदर दाखवेल. मला वाटतं, प्रत्येक मुलाने अशी सहल अनुभवावी. ती मनात कायम राहते आणि हसवते. ही सहल माझ्यासाठी एक खजिना आहे.
1 thought on “Aamchi Sahal Nibandh in Marathi: आमची सहल निबंध मराठी”