Mi Sahyadri Boltoy Nibandh Marathi: नमस्कार, मित्रांनो! मी सह्याद्री बोलतोय. हो, मी तोच सह्याद्री आहे जो महाराष्ट्राच्या पश्चिमेला उभा आहे. मी डोंगरांची रांग आहे, पण मी फक्त डोंगर नाही. मी महाराष्ट्राचा अभिमान आहे, मी जीवन देणारा आहे. तुम्ही मला पाहता, कधी हरळीने भरलेला, कधी धुके घेऊन, कधी पावसात न्हाऊन निघालेला. आज मी तुमच्याशी बोलणार आहे. माझ्या मनातल्या गोष्टी, माझ्या आठवणी, माझ्या भावना सांगणार आहे. चला, ऐका.
मी सह्याद्री बोलतोय, आणि मी खूप जुना आहे. अब्जावधी वर्षांपूर्वी मी जन्मलो. लाव्हाच्या अग्नीने मी उभा राहिलो. मी दख्खनच्या पठाराची कड आहे. उत्तरेकडून तापी नदीपासून दक्षिणेला निलगिरीपर्यंत मी पसरलोय. माझी लांबी सुमारे १६०० किलोमीटर आहे. मी महाराष्ट्र, गोवा, कर्नाटक, केरळ या राज्यांतून जातो. माझ्या पश्चिमेला कोकणाचा समुद्र आहे, पूर्वेला पठार. मी पावसाच्या ढगांना अडवतो. म्हणून महाराष्ट्रात खूप पाऊस पडतो. मी पावसाला सांगतो, “ये, माझ्यावरून उतर.” आणि नद्या वाहू लागतात – गोदावरी, भीमा, कृष्णा, कोकणातल्या छोट्या नद्या. मी जीवन देतो.
आता मी सांगतो, माझ्या डोंगरांवर काय काय घडतं. बालपणात तुम्ही माझ्यावर फिरायला आलात ना? एकदा एक छोटा मुलगा त्याच्या आई-बाबांसोबत आला होता. तो म्हणाला, “सह्याद्री, तू किती मोठा आहेस!” मी हसलो. कारण मी सह्याद्री बोलतोय, आणि मी लहान मुलांच्या आनंदात सामील होतो. मित्र-मैत्रिणी एकत्र येतात, ट्रेकिंग करतात, गाणी गातात. रात्री कॅम्पफायर करून गोष्टी सांगतात. मी त्यांना पाहतो आणि म्हणतो, “तुम्ही मजा करा, मी तुमचं रक्षण करतो.” एकदा एक मैत्रीण म्हणाली, “सह्याद्री, तुझ्या जंगलात इतके पक्षी कसे?” मी सांगितलो, “मी त्यांचं घर आहे. मी जैवविविधतेचा खजिना आहे. इथे बिबट्या, मोर, ससे, अनेक फुलं, झाडं आहेत.”
माझ्या डोंगरांवर किल्ले आहेत. छत्रपती शिवरायांचे किल्ले! रायगड, तोरणा, सिंहगड, प्रतापगड. मी शिवरायांना मदत केली. ते म्हणायचे, “सह्याद्री माझा मित्र आहे.” मी अभेद्य आहे. शत्रू येऊ शकत नाहीत. मी शिवरायांच्या स्वराज्याचा आधार आहे. आजही लोक माझ्यावर चढतात, इतिहास जाणून घेतात. एकदा एक मुलगा म्हणाला, “सह्याद्री, तुझ्यावर शिवराय बसायचे.” मी म्हणालो, “हो, आणि आजही त्यांचा वारसा मी जपतो.” आजी-आजोबा गोष्टी सांगतात, “सह्याद्रीवर जाऊन पाहा, तिथे स्वातंत्र्याची हवा आहे.” मी ऐकतो आणि अभिमान वाटतो.
शाळेतही मी येतो. पर्यावरणाचे धडे शिकवतात. मुलं कागदावर लिहितात, “सह्याद्री हे जगातील महत्त्वाचे ठिकाण आहे.” हो, मी जगातल्या ३५ हॉटस्पॉट्सपैकी एक आहे. मी जैवविविधतेने भरलेला आहे. पण कधी कधी लोक झाडे तोडतात, कचरा टाकतात. मी दुःखी होतो. मी सांगतो, “मित्रांनो, मला स्वच्छ ठेवा. मी तुम्हाला हवा, पाणी, शांतता देतो.” एकदा शाळेत एक मुलगी रडत होती, कारण तिच्या गावात पूर आला. मी सांगितलो, “मी पावसाला नियंत्रित करतो, पण तुम्ही झाडे लावा.” ती हसली आणि म्हणाली, “मी लावेन.”
घरातील छोट्या गोष्टींमध्ये मी असतो. पावसाळ्यात खिडकीतून मी दिसतो. आई म्हणते, “पाहा, सह्याद्री हिरवा झालाय.” मुलं आनंदाने उड्या मारतात. मी भावना समजतो. जेव्हा तुम्ही दुःखी असता, मी शांतता देतो. जेव्हा आनंदी असता, मी तुमच्याबरोबर हसतो. मी बदलतो – कधी हिरवा, कधी फुललेला, कधी धुक्यात लपलेला. पण मी नेहमी तुमच्यासाठी आहे.
शेवटी, मी सह्याद्री बोलतोय, आणि मी सांगतो की मी तुमचा मित्र आहे. मला जपून ठेवा. मी महाराष्ट्राचा आत्मा आहे. मी पाऊस, नद्या, किल्ले, जंगल, इतिहास सगळं देतो. तुम्ही माझ्यावर फिरा, मला ओळखा, मला प्रेम करा. जीवन हे सह्याद्रीसारखं आहे – उंच, मजबूत, सुंदर. नेहमी पुढे चाला, मी तुमच्याबरोबर आहे.
1 thought on “Mi Sahyadri Boltoy Nibandh Marathi: मी सह्याद्री बोलतोय निबंध मराठी”