Mi Pahilela Chitrapat Marathi Nibandh: मी आजवर खूप चित्रपट पाहिले आहेत. हिंदी, इंग्रजी आणि मराठी चित्रपट सगळे आवडतात. पण मला एक चित्रपट खूप खूप आवडतो. तो म्हणजे “सैराट”. हा मराठी चित्रपट आहे. मी हा चित्रपट पहिल्यांदा २०१६ मध्ये पाहिला. तेव्हा मी इयत्ता सहावीत होतो. आई-बाबांनी घरी टीव्हीवर दाखवला. पाहताना मला रडू आले आणि हसूही आले. हा चित्रपट मला आजही आठवतो. त्यामुळे मी “मी पाहिलेला चित्रपट” या विषयावर निबंध लिहितो.
सैराट चित्रपटाची कथा खूप साधी पण हृदयाला भिडणारी आहे. अर्जुन आणि पर्ची ही दोन मुले एकमेकांना खूप आवडतात. अर्जुन हे गावातील साधे मुलगा. पर्ची ही श्रीमंत शेतकऱ्याची मुलगी. दोघे एकत्र फिरतात, हसतात, बोलतात. त्यांचे प्रेम खूप खरे वाटते. गावात सगळे त्यांना पाहतात. पण पर्चीच्या बाबांना हे पटत नाही. ते दोघांना वेगळे करायचा प्रयत्न करतात. मग दोघे पळून जातात. मुंबईत जातात. तिथे नवीन जीवन सुरू करतात. पण शेवटी… नाही, मी शेवट सांगणार नाही. कारण सगळ्यांनी स्वतः पाहावा. पण शेवट पाहून मला खूप दुःख झाले. मी रडलो. आईने मला जवळ घेतले आणि म्हणाली, “बाळा, जीवनात असे प्रसंग येतात. पण प्रेम नेहमी जिंकते.”
हा चित्रपट पाहताना मला माझ्या शाळेतील मैत्रिणीची आठवण झाली. आम्ही दोघी खूप चांगल्या मैत्रिणी. एकदा आम्ही शाळेतून पळून जाऊ असे मजेत बोललो होतो. पण आम्ही फक्त बोललो. सैराटमध्ये अर्जुन आणि पर्ची खरंच पळून गेले. त्यांचे धैर्य पाहून मी विचार केला, प्रेमासाठी किती कष्ट करावे लागतात. चित्रपटात गाणी खूप छान आहेत. “झिंगाट” गाणे ऐकून मी आणि माझा भाऊ घरात नाचलो. आई हसत म्हणाली, “तुम्ही दोघे सैराटचे फॅन झालात का?” हो, आम्ही फॅन झालो.
एकदा शाळेत शिक्षकांनी सांगितले, “चित्रपट पाहून काय शिकता?” मी म्हणालो, “सैराट पाहून मी शिकलो की प्रेमात जाती-धर्म बघू नये. दोघे एकमेकांना समजून घ्यावे.” शिक्षक खूप खुश झाले. त्यांनी म्हणाले, “हो, चित्रपट आपल्याला जीवन शिकवतात.” मला वाटते, सैराटसारखे चित्रपट खरंच जीवन बदलतात. तो हिंसा दाखवतो, पण तो प्रेम आणि समाजाची सत्यता दाखवतो. मी पाहिलेला हा चित्रपट मला धैर्य देतो. जेव्हा मी दुःखी असतो, तेव्हा मी त्यातील गाणी ऐकतो. मग मन हलके होते.
माझ्या आजोबांनीही हा चित्रपट पाहिला. ते म्हणाले, “आमच्या वेळी असे चित्रपट नव्हते. पण आजचे मुले चांगले शिकतात.” आजोबा सांगतात, त्यांच्या लहानपणी प्रेमाची गोष्ट सांगायची तर लोक हसत. पण सैराटने ते दाखवले. मी आजोबांना विचारले, “तुम्हाला आवडला का?” ते म्हणाले, “हो, खूप. कारण तो खरा आहे.” असे प्रसंग मला आठवतात. चित्रपट पाहताना मी मित्रांसोबत बोलतो. माझा मित्र रोहन म्हणतो, “सैराट पाहून मीही रडलो.” आम्ही दोघे एकमेकांना सांगतो, “प्रेम खूप मोठे आहे.”
मी पाहिलेला हा चित्रपट मला खूप आवडतो कारण तो फक्त मनोरंजन नाही. तो जीवनातील सत्य दाखवतो. प्रेम, संघर्ष, समाज आणि धैर्य. मी दरवर्षी हा चित्रपट पुन्हा पाहतो. प्रत्येक वेळी नवीन काहीतरी समजते. मला वाटते, सगळ्या मुलांनी हा चित्रपट पाहावा. तो आपल्याला चांगले विचार देतो. चित्रपट हे फक्त मजा नाही, ते शिकवतातही.
शेवटी, मी म्हणेन की, “मी पाहिलेला चित्रपट” म्हणजे सैराट. हा चित्रपट माझ्या मनात नेहमी राहील. तो मला हसवतो, रडवतो आणि शिकवतो. चित्रपट पाहणे म्हणजे नवीन जग पाहणे. चला, चांगले चित्रपट पाहू आणि चांगले शिकू. मराठी चित्रपट खूप सुंदर आहेत. त्यांच्यात आपली भाषा, संस्कृती आणि भावना आहेत. मी सैराटसारखे आणखी चित्रपट पाहीन. आणि तुम्हीही पाहा!