Mi Pahilela Suryast Nibandh in Marathi: मी पाहिलेला सूर्यास्त निबंध मराठी

Mi Pahilela Suryast Nibandh in Marathi: मित्रांनो, आज मी तुम्हाला एक अतिशय सुंदर आणि मनाला भिडणारी आठवण सांगणार आहे. ती आहे मी पाहिलेल्या सूर्यास्ताची. सूर्यास्त म्हणजे फक्त सूर्य मावळणे नाही, तर निसर्गाने आपल्या रंगांनी केलेला एक खरा उत्सव आहे. तो दिवस मला आजही आठवतो आणि मनात आनंद भरतो.

त्या दिवशी आम्ही गावी होतो. सुट्ट्या सुरू झाल्या होत्या. दुपारभर खूप ऊन पडलं होतं. घरात बसून कंटाळा आला होता. आई म्हणाली, “संध्याकाळी गच्चीत जा, थोडं फिर.” मी आणि माझी लहान बहीण रिया दोघे गच्चीवर गेलो. गच्चीवरून आमच्या गावाचा सारा परिसर दिसतो. दूर डोंगर, मधे शेतं, आणि समोरच मोठं क्षितिज.

Maza Avadta Kheladu Renaldo Nibandh: माझा आवडता खेळाडू रोनाल्डो निबंध

संध्याकाळ झाली. सूर्य हळूहळू खाली सरकू लागला. आकाशात पहिल्यांदा हलका केशरी रंग दिसला. जणू कोणीतरी आकाशावर हळूवार केशरी रंग फासला होता. सूर्याचा गोळा मोठा दिसू लागला. तो लाल-नारिंगी झाला. आसपासचे ढगही सोनेरी-गुलाबी झाले. मी म्हणालो, “रिया, बघ ना, आकाश कसं सुंदर झालंय!” रिया उत्साहाने म्हणाली, “भाऊ, हे रंग किती छान आहेत! जणू मिस्केल रंगवले आहेत.”

मी तिथे उभा राहिलो. शांत वारा वाहत होता. पक्षी आपल्या घरट्यात परतत होते. कावळे काव काव करत होते. गायी-रेड्या शेतातून घरी येत होत्या. त्यांच्या गळ्यातल्या घंटा वाजत होत्या. सगळं काही शांत आणि सुंदर वाटत होतं. सूर्य आता क्षितिजाला टेकला. त्याचा प्रकाश डोंगरांवर, झाडांवर, शेतांवर पसरला. सगळं सोनेरी झालं. जणू सोन्याचा पाऊस पडत होता.

पाहता पाहता सूर्य हळूहळू लुप्त होऊ लागला. फक्त एक छोटा सोनेरी बिंदू उरला. आणि मग तोही नाहीसा झाला. आकाश आता गुलाबी-जांभळा झाला. हळूहळू अंधार होऊ लागला. पण मनात एक वेगळीच शांतता आली. मी आईला सांगितलं, “आई, सूर्यास्त खूप छान असतो. तो रोज येतो, पण प्रत्येक वेळी वेगळा वाटतो.” आई हसली आणि म्हणाली, “हो बाळा, निसर्ग कधीच कंटाळवाणा नसतो. तो नेहमी नवीन काहीतरी देतो.”

Mi Pahilela Apghat in Marathi Nibandh: मी पाहिलेला अपघात मराठी निबंध

त्या दिवसापासून मी रोज सूर्यास्त पाहण्याचा प्रयत्न करतो. शाळेतून घरी येताना मी थांबून पाहतो. मित्रांना सांगतो, “अरे, थांब, सूर्यास्त बघ.” कधी समुद्रकिनारी गेलो, तिथे सूर्य समुद्रात बुडताना पाहिला. लाल रंग पाण्यात प्रतिबिंबित होत होता. खूपच जादुई वाटलं.

सूर्यास्त मला खूप काही शिकवतो. तो सांगतो की, दिवस संपतो, पण नवीन सकाळ येईल. काळजी करू नका. जीवनातही अडचणी येतात, पण त्या संपतात आणि नवीन सुरुवात होते. सूर्य रोज जातो आणि रोज येतो. आपणही मेहनत करू, चांगलं वागू, तर आयुष्य सुंदर राहील.

मित्रांनो, तुम्हीही कधी तरी शांत बसून सूर्यास्त पाहा. फोन ठेवा, डोळे उघडे ठेवा आणि निसर्गाचा आनंद घ्या. मी पाहिलेला सूर्यास्त हा माझ्या मनात कायम राहील. तो मला शांतता देतो, आनंद देतो आणि जीवनाची सुंदरता शिकवतो.