Maze Avadate Gaon Nibandh Marathi: मला शहरात राहायला आवडते, पण सुट्टीत गावी जायला खूप मजा येते. माझे आजोबा-आजी कोकणातल्या एका छोट्या गावात राहतात. ते गाव म्हणजे माझे आवडते गाव. आज मी माझे आवडते गाव मराठी निबंध लिहितोय. हा निबंध त्या गावाबद्दल आहे. त्या गावात गेल्यावर मन शांत होते. हिरवी शेतं, झाडं, नदी आणि मोकळी हवा असते. मी लहान असताना आजी मला गावाच्या गोष्टी सांगायची. ती म्हणायची, “बाळा, गाव हे आपले मूळ आहे.” हे ऐकून मी नेहमी गावी जायचा हट्ट करायचो. हे वाचून तुम्हालाही गावाची आठवण येईल. माझे आवडते गाव हे एक सुंदर ठिकाण आहे, जिथे जीवन साधे आणि आनंदी असते.
हे पण वाचा:- Dhwani Pradushan Nibandh Marathi: ध्वनी प्रदूषण मराठी निबंध
माझे आवडते गाव छोटे आणि हिरवेगार आहे. तिथे फक्त काही घरे आहेत. मी एकदा सुट्टीत गावी गेलो. बसने उतरल्यावर मला समुद्राची वास येत होता. आजोबांनी मला घेऊन गेले. ते म्हणाले, “बाळा, हे आपले गाव आहे.” मी पाहिले तर सगळीकडे नारळाची झाडं होती. माझ्या बालपणात अशा आठवणी आहेत. कधी आजी मला गावातल्या विहिरीकडे नेायची. तिथे थंड पाणी असायचे. आम्ही सगळे मिळून आंघोळ करायचो. एकदा मी आणि माझा चुलत भाऊ शेतात धावलो. आम्ही भाताची रोपं पाहिली. आजोबा सांगायचे, “हे शेत आपले अन्न देते.” मी त्यांना मदत करायचो. रोपं लावताना मजा यायची.
शाळेत एकदा आम्ही गावाबद्दल बोललो. माझा मित्र प्रथम म्हणाला, “मला शहर आवडते.” पण मी म्हणालो, “माझे आवडते गाव कोकणातले आहे.” आम्ही दोघे खूप चर्चा केली. प्रथम म्हणाला, “गावात काय मजा? शहरात मॉल असतात.” मी हसलो आणि म्हणालो, “पण गावात मोकळी हवा आणि खेळायला जागा.” सुट्टीत मी प्रथमला गावी घेऊन गेलो. आम्ही नदीत पोहलो. प्रथमने पाहून म्हणाला, “वाह, हे तर खूप छान आहे.” तेव्हापासून प्रथमलाही गाव आवडू लागले. असे छोटे छोटे प्रसंग मला आठवतात. माझ्या मैत्रिणीने, अनुने, गावाची एक गोष्ट सांगितली. तिच्या आजीने सांगितले होते की, गावात सगळे एकत्र राहतात. अनुच्या गावात मंदिर आहे. तिथे सण साजरे करतात. मी तिला माझ्या गावाची गोष्ट सांगितली. आम्ही दोघींनी शाळेत चित्र काढले. गावाचे घर, झाडं आणि नदी. शिक्षकांनी कौतुक केले. मी आईला म्हणालो, “आई, पुढच्या सुट्टीत अनुला गावी बोलावू.” आई हसली आणि म्हणाली, “हो, सगळे मिळून जाऊ.”
गाव फक्त खेळण्यासाठी नाही, तर त्यात खूप शिकायला मिळते. तिथे लोक मेहनत करतात. शेतात काम करतात, जनावरे सांभाळतात. मी शाळेत पर्यावरणाच्या तासात शिकलो की, गावात निसर्ग जवळ असतो. एकदा मी गावी आजारी पडलो. डॉक्टर दूर होते. आजीने घरगुती औषध दिले. झाडांच्या पानांचा काढा. मी लवकर बरा झालो. आजी सांगते, “गाव हे आपले घर आहे.” ती आम्हाला गावचे जेवण बनवते. भाकरी, उसळ, कोकणी मासे. घरात सगळे मिळून जेवतो. मला वाटते, गाव हे ठिकाण नाही, तर एक भावना आहे. गावात रात्री तारे दिसतात. मी आजोबांसोबत छतावर झोपतो. ते गोष्टी सांगतात. कधी आम्ही गावातल्या मंदिरात जातो. तिथे शांतता असते. एकदा पावसात गावात गेलो. शेतं हिरवी झाली. मी धावलो आणि मजा केली.
हे पण वाचा:- Maze Avadte Shahar Nibandh Marathi: माझे आवडते शहर मराठी निबंध
गाव वेगवेगळ्या ठिकाणी वेगळे असते. कोकणात समुद्र जवळ असतो. मी गावातल्या समुद्रकिनाऱ्यावर जातो. लाटा पाहतो. विक्रेता म्हणाला, “हे कोकणाचे सौंदर्य आहे.” मी कवड्या गोळा करतो. घरी येऊन आईला देतो. माझे आवडते गाव मराठी निबंध लिहिताना मी विचार करतो की, गाव हे फक्त गाव नाही, तर माझ्या आठवणींचा भाग आहे. कधी गावातल्या उत्सवात आम्ही नाचलो. मित्र मंडळी मिळून मजा केली. एकदा वीज गेली, तेव्हा आम्ही दिव्याने गोष्टी ऐकल्या. हे प्रसंग मला नेहमी आनंद देतात.
माझे आवडते गाव मराठी निबंध संपवताना मी म्हणेन की, माझे आवडते गाव हे शांत, हिरवे आणि प्रेमळ आहे. तुम्हीही गावी जा आणि मजा घ्या. गाव फिरल्याने मन ताजे होते. मी मोठा होऊन गाव सुधारणार आहे. शाळा आणि रस्ते चांगले करेन. हे माझे स्वप्न आहे. गाव आवडवा, जपा आणि इतरांना सांगा.
2 thoughts on “Maze Avadate Gaon Nibandh Marathi: माझे आवडते गाव मराठी निबंध”