15 August Bhashan Marathi: नमस्कार, आदरणीय मुख्याध्यापक सर, शिक्षकवृंद, आणि माझ्या प्रिय मित्रांनो!
आज मी तुमच्यासमोर उभे राहून एक छोटेसे भाषण करणार आहे. आजचा दिवस म्हणजे १५ ऑगस्ट – आपल्या देशाचा स्वातंत्र्य दिन! मी इयत्ता ७ वीचा विद्यार्थी आहे, आणि शाळेत दरवर्षी हे भाषण ऐकताना मला खूप आनंद होतो. आज मी तुम्हाला “१५ ऑगस्ट भाषण मराठी” या विषयावर बोलणार आहे. हे भाषण मी स्वतःच्या शब्दांत लिहिले आहे, आणि ते मला खूप आवडते कारण यात माझ्या छोट्या-छोट्या आठवणी आहेत.
मित्रांनो, १५ ऑगस्ट १९४७ रोजी आपला भारत देश ब्रिटिशांच्या गुलामगिरीतून मुक्त झाला. त्यावेळी पंडित जवाहरलाल नेहरू यांनी दिल्लीच्या लाल किल्ल्यावर तिरंगा फडकावला आणि म्हणाले, “आज आपण स्वतंत्र झालो!” हे ऐकताना मला वाटते, किती कष्ट घेतले असतील ना आपल्या स्वातंत्र्यसैनिकांनी! मी एकदा माझ्या आजोबांकडून एक किस्सा ऐकला. ते सांगतात, जेव्हा ते लहान होते, तेव्हा ब्रिटिश अधिकारी त्यांच्या गावात येऊन लोकांना त्रास देत असत. पण महात्मा गांधीजींच्या अहिंसेच्या मार्गाने लोकांनी एकत्र येऊन लढा दिला. आजोबा म्हणतात, “मी एकदा रस्त्यावर चालत असताना, एका सत्याग्रहात भाग घेतला. तेव्हा मला कळले, स्वातंत्र्य म्हणजे फक्त ध्वज फडकवणे नव्हे, तर मनाने मुक्त होणे.” अशी छोटीशी आठवण ऐकून मला खूप प्रेरणा मिळते. तुमच्यापैकी कोणाला तरी अशीच एखादी कथा माहित असेल ना?
आजच्या काळातही १५ ऑगस्टचा अर्थ खूप मोठा आहे. शाळेत आपण सकाळी प्रार्थना करतो, राष्ट्रगीत गातो, आणि मग सांस्कृतिक कार्यक्रम असतात. मला आठवते, गेल्या वर्षी मी शाळेत एक छोटा नाटक केला होता – भगतसिंगच्या जीवनावर आधारित. मी भगतसिंगची भूमिका केली, आणि स्टेजवर उभे राहून “इन्कलाब जिंदाबाद” म्हणताना मला खरेच स्वातंत्र्यवीर वाटले. पण मित्रांनो, स्वातंत्र्य म्हणजे केवळ छुट्ट्या घेणे नव्हे. ते म्हणजे आपल्या देशासाठी जबाबदारी घेणे. उदाहरणार्थ, रोजच्या आयुष्यात आपण छोट्या गोष्टी करू शकतो. मी माझ्या घरात प्लास्टिक वापरू नये म्हणून आईला सांगितले. ती म्हणाली, “बेटा, हे छोटे प्रयत्नच देश स्वच्छ ठेवतात.” असे छोटे किस्से मला वाटतात, की स्वातंत्र्य दिन फक्त इतिहास नाही, तर आजच्या जीवनाशी जोडलेला आहे.
हे पण वाचा:- सूर्य उगवला नाही तर निबंध मराठी
हे पण वाचा:- प्रजासत्ताक दिन निबंध मराठी
हे पण वाचा:- मोबाईल नसते तर निबंध मराठी
मित्रांनो, आज आपण स्वतंत्र आहोत म्हणून आपण शाळेत येऊ शकतो, खेळू शकतो, आणि स्वप्ने पाहू शकतो. पण कधी कधी मी विचार करतो, जर स्वातंत्र्य नसते तर कसे वाटले असते? एकदा मी एका चित्रपटात पाहिले, गुलामगिरीच्या काळात मुले शाळेत जाऊ शकत नव्हती. त्यामुळे मला खूप दुःख वाटले. पण आज आपल्याकडे शिक्षणाची संधी आहे, आणि त्यासाठी आपण आपल्या पूर्वजांचे आभारी असले पाहिजे. सुभाषचंद्र बोस, राणी लक्ष्मीबाई, सरदार पटेल – अशा किती तरी वीरांनी आपल्या प्राणांची आहुती दिली. मी माझ्या बहिणीला सांगितले, “दीदी, तू डॉक्टर होशील ना? तेव्हा देशासाठी काम कर.” ती हसली आणि म्हणाली, “हो, मी प्रयत्न करेन.” अशा छोट्या संवादातूनच देशभक्ती जागृत होते.
शेवटी, मी म्हणेन की १५ ऑगस्ट हा दिवस फक्त उत्सव नाही, तर एक स्मरण आहे. आपण सर्वांनी मिळून देशाला मजबूत बनवूया. शाळेतून घरी जाताना रस्त्यावर कचरा टाकू नये, शेजाऱ्यांना मदत करावी, आणि अभ्यासात मेहनत घ्यावी. हे छोटे प्रयत्नच मोठा बदल घडवतात. मला वाटते, जेव्हा मी मोठा होईन, तेव्हा मी सैनिक होऊन देशसेवा करेन. तुम्ही काय होणार? चला, आजपासूनच सुरुवात करूया!
जय हिंद! जय भारत!
4 thoughts on “15 August Bhashan Marathi: १५ ऑगस्ट भाषण मराठी”