Manus Amar Zala tar Marathi Nibandh: कल्पना करा, जर माणूस अमर झाला तर काय होईल? म्हणजे कधीही मृत्यू येणार नाही. आपण नेहमी तरुण राहू, आजारी पडणार नाही, आणि जगात कितीही वर्षे जगू शकू. ही कल्पना ऐकताच मनात आनंद येतो, पण थोडा विचार केला तर काही प्रश्नही निर्माण होतात. आज आपण याच विषयावर बोलूया.
मी लहान असताना आजी नेहमी सांगायची, “बाळा, आयुष्य हे एक सुंदर फूल आहे. ते कधीतरी सुकते, पण त्याच्या सुगंधाने इतर फुले बहरतात.” आजीचे हे शब्द आठवले की मला वाटते, जर माणूस अमर झाला तर हे सुंदर फूल कधीच सुकणार नाही. पण मग नवीन फुले कशी येतील? माझ्या आजोबांना मी नेहमी विचारायचो, “आजोबा, तुम्ही खूप जुने किस्से सांगता. तुम्ही अमर असता तर आणखी किती गोष्टी सांगितल्या असत्या!” आजोबा हसायचे आणि म्हणायचे, “पण मग तुझ्या वडिलांना आणि तुला मी जागा कशी दिली असती?” त्यांचा हा प्रश्न मला खूप छान वाटायचा.
शाळेत माझा मित्र रोहन आहे. तो म्हणतो, “जर आपण अमर झालो तर दररोज खेळायला मिळेल. क्रिकेट, फुटबॉल, कधीही थकणार नाही!” खरंच आहे. मी आणि माझ्या मैत्रिणी प्रिया नेहमी गप्पा मारतो. ती म्हणते, “मग आपण शाळेत कायम राहू. सर आणि मैडम कायम असतील. आपली मैत्री कधीच संपणार नाही.” पण मी तिला विचारतो, “पण मग नवीन छोटी मुले येणार नाहीत ना? आपण त्यांना कसे खेळायला शिकवू?” प्रिया थोडा वेळ गप्प राहते आणि मग हसते.
आता थोडा खोलात विचार करूया. जर माणूस अमर झाला तर जगात खूप जास्त लोक होतील. आजही आपल्याला जागा कमी पडते. घरात, रस्त्यावर, शाळेत गर्दी होते. मग इतके सगळे लोक कसे राहतील? झाडे, नद्या, प्राणी यांना जागा राहणार का? माझ्या शाळेतले सर सांगतात की, आयुष्याला मर्यादा असते म्हणून आपण प्रत्येक दिवस मौल्यवान समजतो. सकाळी उठतो, अभ्यास करतो, खेळतो, आई-बाबांबरोबर वेळ घालवतो. कारण आपल्याला माहिती आहे की वेळ मर्यादित आहे. जर अमर झालो तर कदाचित आपण आळशी होऊ. “उद्या करू” असे म्हणत सगळे काम पुढे ढकलू.
मला एक छोटा प्रसंग आठवतो. गेल्या वर्षी माझ्या आजींचे निधन झाले. सगळे रडत होतो. पण नंतर आम्ही त्यांच्या सांगितलेल्या गोष्टी आठवल्या. त्यांनी शिकवलेले संस्कार आठवले. त्यामुळे आम्हाला बरे वाटले. जर आजी अमर असत्या तर कदाचित आम्ही त्यांचे इतके कौतुक केले नसते. त्यांच्याबरोबरचा प्रत्येक क्षण इतका मौल्यवान वाटला नसता. मृत्यू आपल्याला शिकवतो की, प्रेम करा, मदत करा, चांगले वागा. कारण वेळ कमी आहे.
शेवटी मला वाटते, माणूस अमर झाला तर बरेच फायदे होतील, पण त्यापेक्षा जास्त नुकसान होईल. आयुष्याची मर्यादा असते म्हणून ते इतके सुंदर आहे. आपण प्रत्येक दिवस हसत-खेळत, प्रेम करत जगायला हवे. नवीन पिढीला जागा द्यायला हवी. कारण त्यांच्यामुळेच जग पुढे जाईल. चला, आजपासून आपण वेळेची कदर करूया. आई-बाबांना, मित्रांना, आजूबाजूला असलेल्या प्रत्येकाला प्रेम देऊया. कारण खरे अमरत्व हे आपल्या चांगल्या कृत्यांमध्ये आहे. ते कधीच मरत नाहीत.
हे पण वाचा:- माझ्या आयुष्यातील अविस्मरणीय क्षण निबंध
हे पण वाचा:- माझे बालपण निबंध मराठी
हे पण वाचा:- Diwali Nibandh in Marathi: दिवाळी निबंध मराठी
3 thoughts on “Manus Amar Zala tar Marathi Nibandh: माणूस अमर झाला तर निबंध”